4yearsinmyheartฝันรักไม่ลืมตอนที่2
1653381305 %e0%b8%99%e0%b8%b4%e0%b8%a2%e0%b8%b2%e0%b8%a2
นิยาย

[นิยาย] 4 Years In My Heart : ฝันรักไม่ลืม ตอนที่ 2

นิยายเมโลสุดติ่ง สะท้อนภาพชีวิต วัยรุ่นตอนปลายช่วงยุครอยต่อก่อนอินเตอร์เน็ต ทั้งปัญหาการเรียน ความรัก ความฝัน และแง่มุมของมิตรภาพ ทั้งในด้านร้ายและในด้านที่ดีงาม เป็นเรื่องราวของเด็กมหาวิทยาลัยช่วงปี 2540-2544 ในคณะศิลปะ


» » »
Sistacafe button sharefb
Down
 
 

ตอนที่ 2

 


ตอนที่ 2


8  June 1995...


เป็นเวลาหนึ่งอาทิตย์แล้ว...ที่เราได้รู้จักผู้ชายคนนั้น


ผู้ชายที่เราเห็นเป็นคนแรกในวันที่เหยียบย่างเข้ามา ณ มหาลัยแห่งนี้


ท่ามกลางผู้คนมากมาย....ทำไมเรามองเห็นเขาคนเป็นคนแรก



ในยามที่ดวงตาประสานกัน...มันเหมือนเขาลอยเด่นออกมากลางฝูงชน


เขาอาจจะหล่อกว่าใครๆในคณะ แต่เขาก็ไม่หล่อไปกว่าใครคนหนึ่งที่เราเคยรู้จัก


ทำไมถึงรู้สึกราวกับว่ากำลังมีความรักอีกครั้ง ทั้งที่มันไม่น่าจะเกิดขึ้นได้อีกแล้ว


ทำไมแววตาคู่นั้น...ดูเหมือนมีเกลี่ยวคลื่นแห่งความผูกพันล้ำลึกหมุนเหวี่ยงอยู่


เราได้ยิน...เพื่อนๆเรียกชื่อเขาว่า...พลัม


ตั้งแต่วันที่ดีมช่วยเนยแบกกระเป๋าครั้งนั้น ดีมก็เหมือนว่าจะจำเนยไม่ได้ เพราะไม่เคยเอ่ยทักทายเธอเลย เวลาจะพูดคุยด้วยแต่ละทีก็...


"กลุ่มโบว์ๆ จดเล็คเชอร์มารึเปล่า"


เนยยังไม่กล้าบอกเพื่อน...แม้แต่โบว์หรือใบหญ้า เพราะกลัวจะโดนดูถูกที่ไปแอบชอบคนอย่างดีมที่เป็นถึงนักกีฬามหา’ลัยและยังเป็นที่กรี๊ดกร๊าดของสาวๆคณะอื่นมาก ด้วยหน้าตาดี…มีน้ำใจกับทุกคน อีกทั้งเวลาเล่นบาสแต่ละครั้ง..เขาก็จะเป็นผู้เล่นที่ทำคะแนนให้ทีมมากที่สุดเสมอ


ดีมสนิทกับ ท็อป ตี๋ บีท และนอกนั้นก็ไม่ได้สนิทกับใครเป็นพิเศษ แต่จะชอบคุยกับโบว์ ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องเรียน เวลาคุยกับโบว์ดีมแทบไม่มองหน้าเนยเลย ทั้งที่เธอก็นั่งอยู่ข้างโบว์แท้ๆ


สงสัยดีมจะจำได้ว่า...กลุ่มเนยมีโบว์คนดียวกระมัง


แม้เนยจะแอบน้อยใจ แต่ยิ่งเขาดูไม่สนใจเธอเท่าไร เธอก็ยิ่งชอบดีมมากขึ้น...มากจนเริ่มกลัวตัวเอง


"เนย ตื่นได้แล้วนะ เดี๋ยวก็ไปสายหรอก"


เสียงของโบว์ดังขึ้นจากโต๊ะหนังสือที่ตั้งอยู่หัวมุมห้อง...ทำให้เนยฟื้นคืนสติจากการคิดคำนึงถึงหนุ่มในฝัน


ในห้องที่อยู่กันสามคม โบว์เป็นคนแรกที่ตื่นก่อนเพื่อน เธอเป็นคนขยัน...มักลุกขึ้นมาอ่านหนังสือก่อนไปเรียนทุกเช้า


"หืม" เนยลุกขึ้นอย่างงัวเงีย มองเพื่อนสาวคนขยันด้วยตาที่ยังปิดอยู่ข้างหนึ่ง


"เนย ปลุกใบหญ้าด้วยนะ" สาวน้อยตาโตพูดต่อ…โบว์เป็นเพื่อนที่ดี คอยเป็นห่วงเป็นใย และดูแลเพื่อนทุกคนอยู่เสมอ แม้ในช่วงแรกๆเธอจะไม่ค่อยสนิทกับใบหญ้านัก แต่โบว์ก็อดที่จะไม่เป็นห่วงใบหญ้าไม่ได้


เนยยันตัวขึ้นจากหมอนแล้วก็เอามือเคาะฝาเตียงเพื่อปลุกคนที่นอนอยู่ชั้นบน


"ใบหญ้า ๆ ตื่นได้แล้ว"


"อืม" เธอส่งเสียงตอบแล้วค่อยๆปีนลงมาจากเตียงสองชั้น


เนยมองผมสีดำอันยุ่งเหยิงและยาวสยายเหมือนนางเงือกของเพื่อนสาว คิดคำนึงถึงตอนที่เธอกับโบว์จับฉลากมาอยู่หอใหม่ๆ พอรู้ว่าได้อยู่ห้องเดียวกันก็ดีใจจนออกนอกหน้า กระโดดกอดคอเต้นโหยงเหยงกันหน้าหออย่างไม่อายคนอื่น แต่เมื่อเจ้าหน้าที่ประกาศชื่อรูมเมทคนที่สาม โบว์ก็หน้าเจื่อนลงทันที…


"เรารู้สึกหวั่นๆกับคนที่ชื่อใบหญ้านะ ดูเค้าน่ากลัว เนยกลัวเค้าเหมือนที่เรากลัวรึเปล่า"


"ไม่หรอก เราว่าเพราะพ่อของเค้าเพิ่งเสีย ช่วงนี้ก็เลยดูแปลกๆ ไม่แน่ถ้าอยู่ด้วยกันไป ใบหญ้าอาจจะนิสัยดีก็ได้นะ"


ทุกอย่างเป็นตามที่เนยคาดการณ์ไว้ ใบหญ้าไม่ใช่คนแปลกอย่างที่ใครๆต่างปรามาสเอาไว้ก่อน แต่กลับเป็นคนที่เนยรู้สึกถูกชะตาด้วยยิ่งกว่าใครในคณะ
บทความที่เกี่ยวข้อง
Content quotation bg
Disclaimer : หากมีข้อสงสัย กรุณาติดต่อทีมงานมาที่ [email protected]
Content quotation bg


ดาวน์โหลดแอพ
ดาวน์โหลดแอพดาวน์โหลดแอพ
Icon ranking

อันดับบทความประจำวัน

(หมวดนิยาย)

Variety By SistaCafe

Icon feature 100x100

Feature

กิจกรรม SistaCafe